عوامل زیان آور محیط کار 

هدف از شناسایی عوامل زیان‌آور در محیط کار، حفظ سلامتی کارمندان وبهداشت آنها و همچنین محیط کار است. در صورتی که برنامه‌ی بهداشت حرفه‌اي موفق باشد صرفاً موجب سلامتی کارگر یا کارمند نیست بلکه ساعات غیبت ومحرومیت از کار را کاهش داده و زیانهای اقتصادی ناشی از آن را کاهش می‌دهد.

 در تمام مشاغل عوامل و فاکتورهای زیان آوری وجود دارند که می‌توانند افرادی را که به آن شغل اشتغال دارند را دچار بیماری کنند. به این بیماریها ، بیماری ناشی از کار یا بیماری شغلی می‌گویند.

 

فاکتورهای زیان آور در محیط کار افراد به چند گروه تقسیم می‌شوند که عبارتند از:

 

1-عوامل زیان آور فیزیکی: عواملي كه موجب وارد آمدن صدمات بدني مي‌شوند.( مانند اشياء تيز و برنده، سقوط اجسام ، سرو صدا ، ا رتعاش، اشعه های مضر و ...).

2- عوامل زیان آور شیمیایی: در افرادی که با مواد شیمیایی و اسيدي تماس مکرر دارند می‌تواند مشکلات پوستی يا تنفسي ایجاد کند (مانند بنزين، اسيدها، مواد خورنده، سموم شيميايي، گازهای بیهوشی و ... ).

3- عوامل زیان آور بیولوژیکی: آسيب‌هائي كه متوجه سيستم زيستي بدن انسان مي‌باشد. (مانند آب و هواي آلوده، دما و رطوبت نامناسب محيط، قارچها، باکتریها و ویروسها ).

4- عوامل زیان آور سایکولوژیکی یا روحی روانی: استرس‌هائی که در محیط کار افراد وجود دارد و فشارهای روحی وروانی که ممکن است در اثر کار به افراد وارد شود مي‌تواند تمركز فرد را در حين كار كاهش دهد. اينگونه استرسها و ناراحتي‌هاي روحي را به عنوان عوامل زيان‌آور رواني مي‌شناسيم. مانند ساعت‌هاي كاري طولاني يا شیفت های کاری زياد.

5- عوامل زیان آور ارگونومیک: براي جلوگيري از ابتلاء افراد به ناهنجاري‌هاي  اسکلتی- عضلانی، وضعيت بدن فرد در حين انجام كار بايد شرايط طبيعي داشته باشد. نشستن، برخواستن، بلند كردن اجسام، ايستادن پاي دستگاه و ديگر وضعيت‌ها بايد به شكل توصيه شده و صحيح انجام شود. كفش و لباس نامناسب براي كار، صندلي نامناسب، ارتفاع نامناسب ميز كار و ... از عوامل زيان‌آور ارگونوميك محسوب مي‌شوند.

 

Jshopping Last Products

جستجو در سایت

ورود اعضا

Back to Top

Template Design:Dima Group